Mimo upływu lat od śmierci naszego Założyciela, w miniony weekend w sali koncertowej Filharmonii Sudeckiej wydarzyło się coś niezwykłego. Na początku sobotniego spotkania odtworzyliśmy archiwalne nagranie – fragment wypowiedzi samego Maestro, w którym opowiadał o roli dyrygenta i celach, jakie sobie stawia, by dawać słuchaczom artystyczne wzruszenia. W tym jednym momencie energia, siła żywotna i błyskotliwa inteligencja Józefa Wiłkomirskiego zmaterializowały się na sali za sprawą jego głosu. Zgromadzonym gościom naprawdę trudno było powstrzymać wzruszenie.
To był idealny wstęp do wyjątkowego panelu dyskusyjnego, który z wielką klasą poprowadziła Krystyna Swoboda (obecna Kierownik Biura Organizacji i Promocji Imprez Filharmonii Sudeckiej). Wokół wspomnieniowego stołu zasiadło grono wspaniałych panelistów, z których każdy przyniósł ze sobą bezcenny element historii:
- Małgorzata Wiłkomirska – żona i najbliższa współpracowniczka Maestro, dzieląca z nim codzienne życie i artystyczne wyzwania.
- Elżbieta M. Kokowska – dziennikarka i wydawca trzech tomów osobistych wspomnień Józefa Wiłkomirskiego oraz specjalnego tomu złożonego ze wspomnień o nim.
- Grażyna Lelito-Dąbrowa i Ewa Cichoń – założycielki kultowej kawiarni Cafe Galeria „Ogród Sztuki” w Szczawnie-Zdroju, która wielokrotnie (ponad 250 razy!) gościła Maestro jako prelegenta uwielbianych, zawsze obleganych przez mieszkańców spotkań.
- Aleksander Czajkowski (wiolonczelista) & Jerzy Birula (altowiolista) – muzycy, którzy współtworzyli naszą orkiestrę od samego początku. To właśnie m.in. Aleksander Czajkowski w drugiej połowie lat 70. wyszedł z inicjatywą zaproszenia Józefa Wiłkomirskiego do Wałbrzycha, by na bazie nauczycieli i uczniów szkoły muzycznej podjął próbę stworzenia i poprowadzenia profesjonalnej Orkiestry Symfonicznej.
- Anna Motyka – wieloletnia kierowniczka biura koncertowego Filharmonii Wałbrzyskiej (później Sudeckiej).
- Joanna Kawalec – obecna Dyrektorka Filharmonii Sudeckiej, dbająca o to, by to wielkie dziedzictwo trwało dalej.
O literacki i pełen humoru akcent zadbał Jakub Karmelita, który przeczytał zgromadzonym fragmenty błyskotliwych felietonów autorstwa Maestro. O warstwę wizualną - prezentację pamiątkowych fotografii towarzyszącą spotkaniu zadbała Agnieszka Kurzawa.
Wspomnieniom nie było końca! Rozmawiano o trudach zakładania instytucji, kulisach pracy w biurze koncertowym, dalekich podróżach orkiestry i jej największych sukcesach. Nie zabrakło opowieści o legendarnym poczuciu humoru Dyrektora i jego niezrównanych umiejętnościach oratorskich.
Na podsumowanie tego pięknego wieczoru – w geście słodkiej pamięci – podano sernik i kawę. Dokładnie tak, jak zawsze działo się to w szczawieńskim „Ogrodzie Sztuk”, gdzie 29 lutego 2020 roku Józef Wiłkomirski po raz ostatni spotkał się z publicznością, wygłaszając swoją prelekcję.
Podczas spotkania spotkał nas także niezwykle zaszczytny moment. Gościliśmy przedstawicielki PBP Książnica Pedagogiczna im. A. Parczewskiego w Kaliszu, które przekazały na ręce Dyrektor Joanny Kawalec oficjalny list gratulacyjny. To właśnie ta instytucja jest dziś repozytorium bezcennej spuścizny Rodziny Wiłkomirskich, zgromadzonej przez nieistniejącą już Fundację Rodziny Wiłkomirskich w Kaliszu. W Kaliszu, w którym 15 maja 1026 roku urodził się Józef Wiłkomirski. Drogie Panie, z całego serca dziękujemy, że byłyście tego dnia z nami w Wałbrzychu!
